Oefening baart kunst

IJsklimmen in het Pitztal

------
Esther van der Linde

Snowboarden op strak geprepareerde pistes, e-biken door de bergen,... Over de auteur

Miranda, ski- en bergsportfanaat in hart en nieren en hoofdredacteur van Snowplaza en In de Bergen, bezocht het Pitztal. Hier ruilde zij haar skischoenen voor enkele uren in voor schoenen met stijgijzers en trotseerde zij bevroren watervallen.

De stukjes ijs tikken tegen mijn helm als ik de ijsbijl met volle kracht in de wand hak. “Jaaaa, gut so!”, hoor ik meters onder mij. Ik kijk achterom en zie dat ik inmiddels al behoorlijk hoog aan de bevroren waterval hang. Gelukkig goed gezekerd, dat wel. Ik ben aan het ijsklimmen in het Pitztal en ik vind het super leuk!

Geen après-ski of wellness, maar klimmen
Het Pitztal is een rustig en ongerept dal in Tirol. Je vindt hier geen mega grote skigebieden of een stampende après-ski, maar wilde natuur, knusse skigebieden en tal van andere winterse activiteiten. Na een heerlijke dag skiën op de Pitztaler gletsjer, ga ik iets doen wat ik nog nooit gedaan heb: ijsklimmen. Mijn skischoenen worden omgeruild door een paar stevige bergschoenen, ik trek een dunner jasje aan (het schijnt dat je het warm krijgt van klimmen…) en mijn skihelm gaat mee.

Voorbereidingen voor het ijsklimmen

Voorbereidingen voor het ijsklimmen

Indrukwekkende rotsen
De gids die dit klimavontuur gaat begeleiden staat al te wachten op de parkeerplaats. We wandelen eerst een paar honderd meter een schaduwrijke kloof in. Naast ons kabbelt een beekje en de sneeuw kraakt onder onze voeten. Boven ons is de lucht blauw, voor ons is het prachtig en stil. Al kom ik straks geen meter omhoog tijdens het ijsklimmen; deze wandeling alleen al is de moeite waard. De rotsen naast ons zijn indrukwekkend. Dan komen we op het punt waar enkele bevroren watervallen naast elkaar liggen. Het avontuur gaat nu echt beginnen.

Gewapend met bijl en stijgijzers de waterval op!

Gewapend met bijl en stijgijzers de waterval op!

Gevaarlijk?
Gelukkig passen de stijgijzers om mijn maatje 36 schoenen. “Kinderen kunnen ook klimmen”, grapt de gids met zijn zwaar Tiroolse accent. Hij gespt de klimgordel vast en vraagt de deelnemers vervolgens om even heel goed op te letten. Met de scherpe stijgijzers aan de voeten en ijsbijlen in je handen, kun je jezelf, bij een verkeerde beweging, behoorlijk pijn doen. Na een korte en duidelijke uitleg knoopt de gids het touw, dat al bovenaan de waterval gezekerd is, aan mijn klimgordel. Let’s go!

Met een beetje hulp
Ik kom er al snel achter dat je vol overgave je voeten en de bijlen in het ijs moet hakken, zodat je lekker stevig staat. In het begin gaat het makkelijk, maar hoe verder ik naar boven kom, hoe steiler de ijswand wordt. Met name aan mijn armen begint het bovenin zwaar te worden. Gelukkig helpt de gids af en toe een handje door iets harder aan het touw te trekken als ik me omhoog wurm. Helaas, ik red de top net niet. Voorzichtig hang ik mezelf, met gestrekte benen naar achter om te abseilen. Ook dit is in het begin even spannend met die scherpe punten aan je voeten. Je zal zo’n punt maar even per ongeluk in je kuit zetten.

What go's up, must come down

What go’s up, must come down

Stoer
Gelukkig kom ik gewoon veilig en ongeschonden beneden. Na 5 minuten rust, is de volgende waterval aan de beurt. De techniek van het ijsklimmen went vrij snel en de tweede klim gaat een stuk gemakkelijker en ik kom nu ook hoger. Ik geniet van het hakken en klauteren en voel me stiekem best stoer. De volgende dag heb ik wel wat spierpijn in mijn schouders en armen, maar hé, dat skiën we er wel weer uit vandaag!

Benieuwd naar de andere avonturen van Miranda in het Pitztal? Lees hier haar artikel over voorjaarsskiën.

Geen categorie

Geen reacties